Meanwhile in Brooklyn, NY. Unlikely conversations somewhere on Stuyvesant Avenue

IMG_0222 - Copy

‘He’s going to ruin the planet single handedly !’

Early morning. A soft and friendly voice came from behind me. I was still drowsy from jetlag and lack of sleep, minding my own business, smoking a cigarette and contemplating whether Nobert’s Pizza would be a good choice for a meal in the evening.

Norbert’s was one of the few pizza joints I had not tried yet. It had smelled promising the night before on my way back to Stuyvesant Avenue. You see, pizza, in all shapes and sizes, is a weakness of mine. Come the day I have to mount the scaffold for decapitation, my last request will most certainly be a pizza and a glass of red wine. Probably Malbec, Maybe Shiraz.

I looked up. An Afro American kid was waiting for his school bus and pointed to a blue heavy roaring Ford van with no one in it. “The guy does it every morning. Turns on the engine and disappears for an hour, comes back with a coffee and a pretzel and hits the road.”

‘I see! It’s a waste of gasoline!’

‘It’s a waste of our planet!’

‘Indeed it is. How old are you?’


‘You seem pretty smart!’

‘I am, but my friend Akram is way smarter. Probably smarter than you, sir.’

‘Is he?’

‘Yep!’ Could have easily become this year’s reigning spelling bee champion. But he chose not to.’

‘Did he?’

‘Hey, you wanna see my candy bar?’

Like a wizard he conjured 2 large candy bars out of his back pack . Each one larger than an average wand.

‘Great, you’ve got one for me as well?’

‘Nope, I don’t think so. One for me and one for my friend. He, look, there’s the bus. Gotta go!’

Nice kid.

I finished my cigarette, continued minding my own business and further contemplated all possible pizza choices.  Something old, Roberta’s, Di Farra? Or something new, Norbert’s? Tough decision!

Good decision! Norbert’s didn’t disappoint. Great pizza. Nothing less, nothing more.

The next morning the kid stood there again. I hid my cigarette as soon as I noticed the kid on the stairs. Not wanting to give a bad example.

I just had to ask.

‘He, kid, got a candy bar for your friend?’

‘Better than that: mom made lunch for him.’

He showed me 2 lunch boxes.

‘You seem like a good friend.’

‘Yeah, I know. Best friend ever, I think!’

‘Tell me, why didn’t your friend become a spelling bee champion?’

‘Sad story, sir. His dad, Azzam, disappeared.’

‘Come again. His dad did what?’

‘He disappeared,’ the kid said, with a magician-like disappearing gesture.


‘Yep, visited his dying father in Iran a while ago, and never got back.’

‘Ow, I don’t understand, kid.’

‘Not the sharpest knife in the drawer, are ya, sir?’

The kid made me laugh and left me utterly confused.

‘Gotta go, sir. See ya tomorrow? Got a lot to tell.’

‘Ehm, yes, I guess.’

‘Where are you from?’


‘Bye. My name is Joshua.’

As if we never parted the kid continued his conversation the next day.

‘Hi, there.’


‘I’ve been doing some reading on the net. I figure you of all people should understand.’

‘But, I don’t.’

‘Well, you should.’


‘Trump and your Nv-eeei, and Bart De Wiever.’

Nv-a and Bart De Wever. But he pronounced it eeei and ie.

‘Intolerant right wing politicians. Liars, elected by disappointed and exploited people.’

‘Excuse me, little man. I think there is a difference.’

‘You would think so, but actually there is not. Gotta, go.’

‘But I still don’t understand!’

‘Oh, man, what’s wrong with you? Don’t you recognize a racist politician when you see one? Bye!’

The next morning the kid was waiting for me.

‘Given it some thought?’

‘Yep, but I still don’t understand. And before you give me another lecture on politics: I’m talking about the spelling bee.’

‘I’ll tell ya.’

‘Please do.’

The kid gestured to sit next to hem, on the stairs.

‘Akram’s father fled his country years ago. It’s difficult in Iran when you’re a Christian. Came to the States, and worked his but of. Never got his papers right, but as a cheap laborer he was allowed to stay. ‘

‘Still don’t understand!’

‘Be patient, sir. In January Akram’s father received word from his dad. The man was dying. Akram’s father flew to Iran. Meanwhile Trump became acting president. He issued the travel ban,  in an attempt to hurt muslims. You must have heard of the travel ban. Unfortunately just when Akram’s father was on a plane back to the U.S. To cut a long story short. No one has heard from him since. For all we know the man is in jail, dead or in hiding.’

‘Sorry to hear that. I thought that the travel ban issues had been sorted out by now.’

‘You would think so. But naah. People are afraid to talk about it. Nobody complains. Angst all around.’

‘Angst is a dutch word,’ I said.

‘I know that’s why I used it. So it would sink in. Our country is in ruins. And Trump is headed for war and civil war!’

‘Man, kid, you’re smart and a pessimist! Depressing combination!’

‘Realist is the word!’

‘I still don’t understand the spelling bee thing.’

‘Well, not that difficult, is it? Do i have to spell everything out for you?’

I smiled.

‘Akram is smart. Man, smart in way that is difficult to comprehend. I.Q at least 170 plus. But winning the spelling bee would draw much unwanted attention to him. So his mother forbade him to stand out. Today, in this country, with this president, it is better not to stand out. It’s complicated. Just like in the 30’s when jewish people figured they could avoid disaster by not standing out…’

‘He, kid, Joshua, don’t you have a school bus to catch?’

The kid smiled and pointed out that is was Saturday.

‘No school today. Akram is coming over to play. You wanna meet him?’

‘I don’t know. Am I going to heartbroken?’

‘Probably, it’s a sad chapter in our nation’s history. But you can buy us pizza later on. And thus Akram survives another day, whilst America becomes great again.’

‘You’ve got yourself a deal young man. I happen to like pizza!’

“Kom uit de bedstee m’n liefste…”

Spoiler alert! Het onnavolgbare, dansgrage pareltje  Why did you do it’  van Stretch zal ook dit jaar niet in de Classics 1000 prijken.  Madonna en Robbie Williams kwamen wel al langs en dan weet je het wel: het wordt ook dit jaar geen hoogmis van fijne deuntjes. Spijtig. Ik had het Wouter Beke echt gegund: een dansbaar perspectief. Een heupwiegende blik op de onmogelijke situatie waarin hij en de CD&V inmiddels zijn beland.

“I’ve been thinking ’bout what you have done to me
The damage is much deeper than you’ll ever see”

Versta me niet verkeerd. Ergens heb ik het wel voor die Wouter. Iedereen zou een boontje moeten hebben voor Wouter. Getuigde hij immers niet van ongeziene moed door met NVa en de liberalen het bed in te duiken? Niet in de rol van stiekeme voyeur, maar zonder veel voorspel direct volle gas in het midden van het bed. In de politiek kan en mag aan veel getwijfeld worden, maar laat ons nooit of te nimmer twijfelen aan de heldenmoed van Wouter Beke.

Onze Wouter verdient beter. Deze man is in mijn -grif toegegeven, soms wat warrige en al te vrijgevige- kop nu al Minister Van Staat. Wat zou ik het hem kwalijk nemen dat deze kinky partouze op een sisser uitdraaide?

Kon hij het helpen dat er aan de ene kant van het bed een onbeschofte bruut lag? Aan de andere kant was één en ander wel goedbedoeld, maar onhandig en veel te klein geschapen.

Kom nu maar uit de bedstee, m’n lieve gewillige…Wouter. Want soms is er gewoon geen lievemoederen aan.  Je hoeft niets meer te slikken. Je hebt je best gedaan.

O ja, voor ik het vergeet: ook ‘Morning Music’  van Siren staat dit jaar niet in de Classics 1000 .

Zaterdagblues: bieden op herinneringen

 bassie__adriaanIkke, Jan Loic ‘d Alosta van Discobar Bizar, zit met een enorme leegte. En ik heb urenlang getwijfeld over deze post en de bijbehorende vraag. Want het is onkies wat ik van jullie ga vragen. Ongehoord en misschien een tikkeltje wereldvreemd. Maar doe ik het niet dan blijf ik achter met een gapende leegte. Voor eeuwig en altijd speelbal van dat ene verlangen.

Het zit namelijk zo.

De vraag is misschien onkies, omdat ik in een landje leef waar elke dag, dag na dag, mensen sterven van armoede. Je zou dat op het eerste zicht niet zo zeggen. We steken dat wel goed weg allemaal. Want armoede is een beschamende bezigheid.  Slechts zelden zie je dan ook een uitgemergeld lichaam op de rand van de straat. Hier zie je vooral opgeleefde lichamen. Soms wat opgezwollen ogend door een onevenwichtig dieet. En slechts sporadisch ter plekke doodvallend van honger.

Het sterven gebeurt subtieler en met het stempel van een natuulijke dood. En inderdaad, als je er eens over nadenkt, je sterft een heel erg natuurlijke dood als je niet langer beroep kunt doen op essentiële gezondheidszorg. Een beetje sneller dan voorzien misschien, maar al met al behoorlijk naturel. Je sterft een natuurlijke dood als de schimmels op de muren van een onderkomen en krakkemikkig huis zich stiekem een weg banen naar je longen.

Ik wil maar zeggen. Er zijn leegtes en leegtes. En het hebben over mijn ogenschijnlijk oppervlakkig gemis : het zou niet mogen. Echt, het zou echt niet mogen zijn.

Of wel? Waarom zou het echt niet mogen zijn in een land dat bij monde van de minister heeft beslist dat  armoede en bittere ellende iets is dat je over jezelf afroept? Zelfs onze minister van armoede is in de echte zin van het woord een minister van armoede en zegt het zonder veel schroom of tegenkanting zo ongeveer letterlijk .“We zijn een land van kansen die je moet grijpen, en grijp je die niet: eigen schuld dikke bult. Nana nana nena!”

En dat die kansen naarmate je afdaalt op de maatschappelijke ladder wel heel erg schaars worden en heel diep onder de grond verborgen lijken te liggen, dat lijkt een bijkomstigheid die er verder weinig toe doet. Niet? Het maakt de schattenjacht en de zoektocht naar een menswaardig bestaan alleen maar spannender. De inzet hoger. Kortom: we moeten daar niet dom over doen: ‘t Is toch tof, dat voortdurende spitten, ploeteren en ploegen in een aftands en uitgewoond lijf, als je er met de juiste ingesteldheid aan begint.  Deprivation Island.

Ik wou maar aantonen dat ik het misschien wel mag hebben over mijn leegte .Wat zou ik me nog langer schamen over enige luxe? Ge moest eens weten weten hoe moeilijk het soms wel is dat bevoorrechte leventje dat ik mag leven.

Zonder schroom over naar die leegte dus. Tot vrijdag wist ik zelfs niet eens dat ze er was. Ik rommelde maar wat aan. Zalig onwetend. Maar als een razende graafmachine kwam het dus binnen, dat  verlangen, dat er misschien onderbewust al langer was, maar nu plots een bestemming kreeg. Een doel.

Bassie en Adriaan, mijn goedlachse vrienden van toen, zomaar te koop op het internet: hun auto en caravan. 

En bang, ik wist het meteen : die moet ik hebben. Ik moet en zal die hebben. Ze mogen bieden wat ze willen, ik bied meer. Mijn god ik bied meer en meer en meer. En als het moet nog een beetje meer. Alleen zo krijg ik deze leegte gevuld.

‘t Is dat ik wou vragen aan jullie: stop, alsjeblief, met bieden, want ik bied meer.

En denk vooral niet dat ik een lichtzinnig onmens ben, denk nu niet dat gedachte om het geld aan de armen te doneren heus niet even door mijn hoofd flitste. Een volle seconde ofzo speelde ik met die gedachte, en toen stapte ik er snel van af, want, zeg nu zelf die armen ook: ze hebben al zoveel kansen niet gegrepen. Waarom zou het deze keer anders zijn?

Ik voel gewoon dat ik niet meer leeg zal zijn met die auto en die caravan van Bassie en Adriaan, maar was toch ook al aan het denken -vooruitziend als ik ben-dat ik me misschien beter nu al te wapenen heb voor eventuele nieuwe leegtes. Vandaar, geven jullie me een seintje als jullie volgende items ergens te koop zien?

In volgorde van potentiële leegte:

1) De boksring van de grote Meneer Kaktus

2) Het ei van Mork en Mindy (liefst met intact ruimtepak)

3) De Freggelgrot

4) Het kasteel van Liegebeest

En vergeet niet: de kansen liggen voor het grijpen, maar van mij mag je gerust beginnen met deze kans om mij blij te maken. Onzen-Lieven-Heer zal het jullie lonen.