Wortegem-Petegem: discobar Bizar zet een punt achter een werverlend 2018

bizarre

Gewiekst en onder het mom van ons eigen betaalbaar alternatief BI$AR heeft discobar Bizar afgelopen zaterdag in Wortegem-Petegem (dicht bij Rijsel) een punt gezet achter een hectisch jaar. Want ook wij moeten zo af en toe eens terug naar huis om te herbronnen, te bidden voor onze zieltjes, spijt te betuigen aan het thuisfront, de autobiografie van Michael Caine te lezen, Clint-Eastwood-gewijs te checken hoeveel koters we nu precies rondlopen hebben, te slapen in een kamer die kleiner is dan 100 vierkante meter en dergelijke meer.

En eigenlijk zouden we het bij deze mededeling willen laten, en volop genieten van het meer triviale, ware het echter niet dat sinds onze passage een venijnige roddel Wortegem-Petegem als een latex SM-pak in een gemene en verstikkende wurggreep heeft.

Hoe slaagt de voorzitter van het armlastige feestcomité er al voor de derde keer in slechts enkele jaren tijd in om het legendarische Discobar Bizar te strikken? Dit terwijl de rest van Vlaanderen in de kou blijft staan. De vraag stellen alleen getuigt van een ongekende kwaadwilligheid, want het is genoegzaam bekend dat Discobar Bizar nooit de details van financiële afspraken onthult! Discretie is ons motto!

Dit gezegd zijnde hebben we wel nog een vraag voor de vele aanwezigen van afgelopen zaterdag:

Kunnen jullie alsjeblief drie keer naar onderstaande boodschap van de sponsors luisteren, want in het feestgedruis zijn we ze drie keer vergeten te vernoemen terwijl we dit contractueel verplicht waren :

Volg onderstaande link voor een woordje van de sponsors

 

bizar early days

picture: Discobar Bizar archives

 

 

 

 

Citizens Not Subjects

wish

Of all the rockstars around Robert Smith (and his band) must be the most unlikely. But then again, maybe not that unlikely.

Just take a look the setlist and think of all the songs the cure could have played, and there you have it, they could have easily changed 20 songs on their list with exactly the same result: a perfect night. Maybe a bit more gloomy and dark, since no songs from Pornography and Faith found their way to the stage this time around, but perfect nevertheless.

Maybe for the better: this was a birthday party after all. A most joyous occasion. A celebration with great songs all throughout the evening.

And that is what is has always been about in the forty+ years that this band has been around, dispite them being goth-rock icons.

cure

Plainsong
Pictures of You
High
A Night Like This
The Walk
The End of the World
Lovesong
Push
In Between Days
Just Like Heaven
If Only Tonight We Could Sleep
Play for Today
A Forest
Shake Dog Shake
Burn
Fascination Street
Never Enough
From the Edge of the Deep Green Sea
Disintegration

encore
Lullaby
The Caterpillar
Friday I’m in Love
Close to Me
Why Can’t I Be You?
Boys Don’t Cry
Jumping Someone Else’s Train
Grinding Halt
10:15 Saturday Night
Killing an Arab

Introducing: Discobar BI$AR.

bizarre

Although we keep raising prices to ridicules heights: with bookings as far in the future as 2022, it seems as if everybody wants a piece of Discobar Bizar right now.

Meanwhile our team of highly dedicated engineers  keeps struggling with the Discobar-Bizar-DIY-box. Originally announced for january 2017 it now looks as we have to wait at least another year for the box to be fully functional, and capable of bringing some of our Bizar magic to your party.

In order to keep up with demand, and still totally convinced of the fact that D.J.’s, although essential to a party, should never think of themselves as more important than the genuine (recording) artists they play, we now proudly present:

Discobar BI$AR, our very own D.J. trainee program. The affordable Discobar Bizar alternative for your party!

$ stands for a hell of a lot cheaper! So that everybody has a chance to experience the magic. BIAR stands for the same old school ambience, the same dance-hall-days atmosphere, the same unique blend of music for young and old, the fast and the slow.

Being very dedicated to the quality of our undertakings: BI$AR entertainment is , at least in 2018, a BENELUX only opportunity.

Inquiries only via: discobarbizar@gmail.com

And don’t forget to dance from time to time!

bizar early days

picture: once trainees ourselves, with everything to learn.

 

 

 

 

Help Me Make It Through the Night

 

Gladys Knight (1969).jpg Bron:wikipedia

 

I took that ribbon from the ground

Still around

Sometimes lost and sometimes found

Still life of a friendly ghost

In a drawer somewhere

Still

 

So many great versions of this song, but I like this tender and heartfelt one the most:

Inspired by:

Gladys Knight,  Help Me Make It Through the Night

Solifugia: Welkom in decibelhel. Fuizenfest 2017, 30 september.

solifugia

Ik weet dat, ik wed dat (hoe stoer, ongewassen en misantropisch je jezelf verder van de rest ook voordoet) een helder opgewekt deuntje zich van tijd tot tijd een weg doorheen de duistere krochten van je hersenpan baant, en zich daar lichtvoetig en languit nestelt tussen de donkerste aller gedachten.

Daar sta je dan, min of meer gelukkig te wezen, een zachtaardige glimlach om de lippen. En nog erger, je blijkt zowaar ook nog een alleraardigste spring-in-‘t-veld.

Symptomen kunnen zijn: je vindt ‘de zotte morgen’ van Zjef Vanuytsel een fijn deuntje, je koopt ‘per abuis’ een CD van Het Zesde Metaal, je helpt een ouder wordende dame vriendelijk de straat over, met de glimlach schenk je een briefje van tien euro aan de haveloze bedelaar die je pad kruist, je stelt jezelf pertinente vragen bij de staat van deze aardkloot en de vreselijke uitwassen van blind kapitalisme …

Kortom, allerlei vreemdsoortige manifestaties van mededogen en menselijkheid zijn plotsklaps je deel, en dat haast ondraaglijke gevoel dat het hier best ok is op deze aardkloot lijkt je te wurgen.

Wel, er is wel degelijk hoop op wanhoop!

Het volstaat dat  Solifugia  er je met een mokerslag aan herinnert dat het hier helemaal niet ok is. En dat is precies wat die klootzakken van Solifugia deden in Riel: ontiegelijk vroeg, stinkend en nachtdronken iedere metal- en dopehead (al waren ze nog niet met veel en onderling moeilijk van elkaar te onderscheiden) met de neus op de kille feiten drukken.

Niks is ok, en enig optimisme is altijd ongepast. De toekomst is er één van entropie, van dood en verderf, de weg er naartoe bezaaid met afgerukte en rottende ledematen. Niks komt ooit nog in orde. ‘Evil’ -kijk gewoon eens rond- is niet langer een loze belofte. En dat is fijn om weten.

Ikzelf zal in elk geval geen goede daad  verrichten in de komende weken en heb alleen maar kwaad in schik. Loop ik ergens in december Sinterklaas tegen het lijf, dan klop ik hem doodleuk van zijn schimmel.

Meer nog: ik weet nu al dat NVa bij de komende verkiezingen mijn stem heeft, want na de passage van het onfrisse gezelschap op Fuizenfest 2017 kan mijn medemens me geheel terecht nog weinig schelen. Met doodsverachting en minachting ga ik alvast voor minder pensioen en meer ongelijkheid. U toch ook?

Het was de onnavolgbare Louis Paul Boon die gratuit stelde dat je de mensen moest schoppen tot ze een geweten krijgen, maar weet dat Solifugia heel graag eens langs komt als dat geweten je parten begint te spelen.

Oiljst, Motown aan de Dender (1) Aalst, Motown aan de Dender

vannuffelMet de kortzichtige en overhaaste verkoop van enkele stadseigendommen (zie persbericht V.VAK van 17 maart) trekt het ‘nieuwe’ stadsbestuur van Aalst een wel heel erg oude en roestige trukendoos open teneinde de stadsschuld te delgen.

Gelukkig is er nog dat andere minder hapklaar en rijk cultuur-historisch patrimonium. Nee, ik heb het hier niet over oilsjt carnaval, maar over het echte werelderfgoed van de stad en de streek: de traditie van vaak heerlijk tegendraadse muziek.

Het is op deze traditie dat de facebookpagina Oiljst, Motown aan de Dender zal focussen. Zeker het verval is treffend.

En ja, natuurlijk zal deze facebookpagina (en de vergezellende blogberichten) gaan over Irish Coffee, over mirakelman Jo Bogaert, over de dromerige pissebedden van Isopoda. En natuurlijk is het een kwestie van weinig tijd voor  Mensen Blaffen en de oogverblindende schoonheid van Sylvie Honnay worden bezongen…

Misschien wordt het allemaal wel een beetje voorspelbaar. Denk er daarom aan hier en daar ook een herinnering te delen  over andere illustere figuren zoals Luc Jongman, Freddy Grey, De Woelers, getalenteerde randgevallen uit Lebbeke die nog beter werden door een Aalsterse inbreng, en vele vele andere, de tijd die je doorbracht in vele platenwinkels in de smalle straten van de stad…

Oude weetjes, en aanstaande muzikale geschiedenis en evenementen, het krijgt allemaal een plekje op  Motown aan de Dender.

En zo heel af en toe, wanneer we in een vrijgevige bui zijn,  zullen we een plaatje uit het archief van Discobar Bizar halen en verkopen. Niet voor de eigen portemonnee, maar om de opbrengst te schenken aan het V.VAK – Vereniging voor Aalsters Kultuurschoon.

Zodat ze onverdroten kunnen blijven ijveren voor het behoud en de herwaardering van het cultuurhistorisch erfgoed van Groot-Aalst.

Meer nog. Je hoeft zelfs niet langer te wachten om lid te worden van het V.VAK:

Hoe meer leden, hoe luider de V.VAK haar stem kan laten klinken voor het behoud van ons erfgoed. De leden krijgen gratis het tijdschrift V.VAK mededelingen in de bus. U vindt er artikelen en interessante weetjes rond Aalsters erfgoed geschreven door V.VAK bestuursleden en lokale erfgoeddeskundigen. Voor gewone leden 15€ en 25€ of meer voor steunende leden.
Te storten op BE41 7371 3202 3410 met vermelding V.VAK + jaartal.

Still Magic

peter

There’s quite a few by now

And  quite a few

Of them

Are mine

Thin meandering lines

Carefully chiseled

Right around  her eyes

 

Regrets I have

So many by now

And still…

Still she says

She’s mine

Inspired by: Still Magic, Peter Skellern, 1980

 

Er zijn er

Nogal wat

En nogal wat

Komen door mij

Dunne meanderende lijnen

Voorzichtig gebeiteld

Rond haar ogen

 

Spijt

Loert altijd om de hoek

En toch…

Toch zegt ze

Dat ze nog steeds geen ander zoekt