There is a light….

there is a light

Advertisements

Shakespeare controversy: Why I need to be a Stratfordian against all odds.

shakespeare

A recent visit to the Pupop Globe in Sydney revived my interest in the sheer genius playwright: William Shakespeare. And in pursuing that interest I only just recently became aware of the so-called Shakespeare authorship question or controversy.

An ongoing debat on who wrote Shakespeare. The man from Stratford-upon-Avon or someone else. Someone smarter, someone more erudite, someone more educated. Not that one of my English teachers ever bothered to point out that many a question had been raised about the authorship . I guess they were Stratfordians, firm believers in the  son of illiterate parents.

Surely they couldn’t have been Anti-Stratfordians, Baconians, Oxfordians, or any other ian, or they would at least have raised the Shakespeare authorship question as an afterthought.

Fairly new to that question I have already come to believe that the Oxfordians make a most compelling case. Although there remains a lot to be said for Bacon and Christopher Marlowe  as well as possible authorship candidates. A smart Stratfordian  should at the very least admit that William Shakespeare must have had a few collaborators with whom he wrote so many wonderful things, collaborators that nurtured his talent. Connoisseurs that recognized William Shakespeare had what it took to become larger than life. Maybe even someone who understood what he dreamed up  and wrote it down .

But I’m not a smart Stratfordian. I’m just me.

And let’s face it, reflecting on the evidence, however well presented and argumented, all the Anti-Stratfordians have only one thing in common: they desperately want to prove to the world that a man from humble beginnings and little education could never have written Shakespeare. No way!  It is the backbone of their arguments. Such genius must have sprouted from the brilliant mind of someone more upper class, someone more aristocratic. At the very least someone highly educated.

And me being just me, and contrary to the evidence, I’m just gonna keep believing that the son of a glover from Stratford-upon-Avon was indeed capable beautiful things.

And maybe, looking back on things, that is the reason why my English teachers never talked about the controversy in the classroom: they just wanted us to believe that each and every one of us was capable of  extraordinary things,  no matter who we were or where we came from.

 

 

 

 

 

 

 

Genieten van de Classics 1000 (tot vrijdag toch)

radio 1 Classics 1000

Bekijk hier de lijst. Ik zat er toch een paar keer naast.

We weten inmiddels hoe het gaat. Zaterdag al moeten we een week muzikale hemel bekopen met de een soortement van decibel-hel. Als vanouds zal de top 100 saai en bijzonder voorspelbaar zijn. Er enkel op gericht om de verkoop van de cd het allerbeste uit de classics 1000 kracht bij te zetten, onder het mom van democratie en betrokkenheid.

En je hoort me zeker niet zeggen dat die top 100 boordevol slechte muziek zit. Verre van. Maar de hemeltergende voorspelbaarheid maakt me gewoon hoorndol. Natuurlijk eindigt Stairway Heaven ook dit jaar op 1. Heroes zakt, onterecht, naar plaats 6 of 7, wegens dat de  veelzijdige schepper ervan inmiddels alweer even dood is. Bruce Springsteen duikt met sjofel ruitjeshemd terug in de top 5.

Maar zie, ik zoek nu spijkers op laag water. En ik ga hier schaamteloos en lomp voorbij aan het feest dat de classics 1000 tot vrijdag zal zijn. Een ronduit zalige eclectische notenorgie. Prachtig verpakte radio die haast ongrijpbaar alle mogelijke richtingen uitgaat. Radio die verbaast, verrast en tot reflectie beweegt.

Hoe belandt iemand als Melanie De Biasio in godsnaam op 809 in de ‘Classics’ 1000?

Rug aan rug met het onvolprezen Beep Beep Love nog wel. Is 2018 het jaar waarin we het dan eindelijk eens raken over het feit dat Gruppo Sportivo zo veel meer was dan enkel hofleverancier van oranje niemendalletjes?

Grandmaster Flash And The Furious Five komen langs.  Ze zakken van 746 naar 801, terwijl ze altijd minstens op 46 moeten eindigen. En het mag me dan wel triestig maken dat Elliott Smith ietwat beduusd staat te  wezen op 998. Maar misschien is dat wel de stek die bij hem past. Al dacht ik dat vorig jaar ook toen hij op 666 stond. Treffend, dacht ik toen.

Wat er ook van is: hij is er nog net bij en de klim naar de top kan beginnen, want ook Between The Bars moet altijd in de top 100 staan.

Om maar te zeggen, de Classics 1000 is tot vrijdag een feest. Echt wel.