Out of office messages from a fairy tale comber (9)

sword

The out of office messages from my good friend and fairy tale comber Jan-Loic Capricciosa are so exciting that I just have to share them.

 

afwezigheidsberichten

December 26th

Ahoi children, and the parents as well I suppose,

I’m not here...

And my friend, Daku, the eldest amongst fairy tale combers, still knows how to throw a party.

Four days  on end we drank loads of sand water, four days on end we filled our bellies with soft-boiled stone taters and blackened pillars of salt, topped off with a dessert of hot roots on a bed of simmering coal.

Personally, I prefer pizza, but a plate of soft-boiled stone taters is also delicious.

Four days on end we didn’t take of our chain armour before the break of day, and not before early daylight  we raised our swords.

‘The point of my sword is where we meet if you dare touch the tales on which I sleep!’

Yep, that is how we, fairy tale combers, go to sleep. We shout it out loud three times and then we thrust our swords in the floor beneath our feet or the ceiling above. Just so the fairy tale thieves know we mean business when we say those things. We really do!

‘Good night, Daku.’

‘Sweet dreams, Jan-Loic.’

‘Sleep tight , everyone.’

Luckily someone said everyone, because we are here with twenty-four fairy tale combers, in this cosy sleeping hall filled with stone tablets, books and parchment.

Tomorrow we are headed for the annual fairy tale combers gathering. With fairy tales becoming increasingly scarce we need to think about the age of a fairy tale. When does a tale becomes fairy?

Does it always have to be once upon a time or long ago? Or is it possible to start a fairy tale with not so long ago, or recently?

What do you think?

I’m not really sure about it myself. I need to sleep on it. But my gut feeling tells me that once upon a time is a long time. Maybe to long. Sometimes I get nightmares and feverish dreams, thinking about the tales I forgot whilst waiting for long ago.

‘Sleep tight!’

‘Jan-Loic, just shut up will you!’

‘Sorry!’

‘Jan-Loic, shut up!’

I better be quiet now.

Until then! Or like they say in Mangodouro: MBDKQavaTsjie Kdatta!

Jan-Loic Capricciosa
Fairytale-comber

(Ps: The key is under the mat!)

(Pps: Like me on facebook!)

https://www.facebook.com/afwezigheidsberichtenvaneensprook…/

 

Afwezigheidsberichten van een sprookjesjutter (9)

sword

De afwezigheidsberichten van mijn goede vriend en sprookjesjutter Jan-Loic Capricciosa zijn zo spannend dat ik ze hier wel moet delen!

 

afwezigheidsberichten

26 december 2018

Ahoi kinders, en ouders van kinders ook een beetje,

Ik ben er niet.

En mijn vriend, Daku, de oudste aller sprookjesjutters, is het feesten nog lang niet verleerd.

Vier dagen aan een stuk vloeide het zandwater rijkelijk, vier dagen lang aten we ons buikje rond en deden we ons te goed aan zachtgekookte steenknollen en geflambeerde zoutzuilen, met als uitsmijter een dessert van vuurwortels op een bedje van gloeiend hete kolen. Het liefst van al eet ik pizza, maar zeg nu zelf: zo een groot bord zachtgekookte steenknollen is ook best lekker.

Vier dagen lang gooiden we pas bij het ochtendgloren de maliënkolder af en trokken het zwaard.

‘GESPUIS, VOORWAAR, IK RIJG AAN DE PUNT VAN MIJN ZWAARD AL WIE IN MIJN SLAAP AAN DE SPROOKJES RAAKT.’

Ja, zo gaan wij sprookjesjutters slapen. We bulderen het drie keer zo hard we kunnen, en planten dan ons glimmend zwaard in de vloer of het plafond. Zo weten de sprookjesjatters dat er met ons niet te spotten valt.

‘t Rusten, Daku.’

‘Droom mooi, Jan-Loic.’

‘Slaap zacht, allemaal!’

Gelukkig zei iemand allemaal, want met vierentwintig sprookjesjagers zijn we hier verzameld, knus bij elkaar in de slaapzaal vol kleitabletten, boeken en perkament.

Morgen zetten we koers naar de jaarlijkse bijeenkomst van sprookjesjutters. Want nu sprookjes schaars worden, moeten we ons beraden over de leeftijd van een sprookje.

Moet een sprookje lang geleden zijn? Of mag het beginnen met onlangs, of niet zo lang geleden? Wat denken jullie?

Zelf weet ik het nog niet. Ik moet er nog een nachtje over slapen. Maar mijn gevoel zegt dat er was eens echt lang is. Misschien wel te lang. Soms krijg ik er nachtmerries van, en dan droom ik koortsig van alle sprookjes die ik inmiddels ben vergeten omdat ik moet wachten op lang geleden.

‘Slaapwel, allemaal!’

‘Jan-Loic, ik bega een ongeluk als je nog één keer slaapwel zegt!’

‘Sorry!’

‘Jan-Loic, zwijg!’

Ik denk dat ik maar beter zwijg nu.

Tot dan!

Of zoals ze in Mangodouro zeggen: MBDKQavaTsjie Kdatta!

Jan-Loic Capricciosa
Sprookjesjutter

(Ps: de sleutel ligt onder de mat!)

(Pps: zie me graag te zien op facebook!)

https://www.facebook.com/afwezigheidsberichtenvaneensprookjesjager/