Out of office messages from a fairy tale comber (9)

sword

The out of office messages from my good friend and fairy tale comber Jan-Loic Capricciosa are so exciting that I just have to share them.

 

afwezigheidsberichten

December 26th

Ahoi children, and the parents as well I suppose,

I’m not here...

And my friend, Daku, the eldest amongst fairy tale combers, still knows how to throw a party.

Four days  on end we drank loads of sand water, four days on end we filled our bellies with soft-boiled stone taters and blackened pillars of salt, topped off with a dessert of hot roots on a bed of simmering coal.

Personally, I prefer pizza, but a plate of soft-boiled stone taters is also delicious.

Four days on end we didn’t take of our chain armour before the break of day, and not before early daylight  we raised our swords.

‘The point of my sword is where we meet if you dare touch the tales on which I sleep!’

Yep, that is how we, fairy tale combers, go to sleep. We shout it out loud three times and then we thrust our swords in the floor beneath our feet or the ceiling above. Just so the fairy tale thieves know we mean business when we say those things. We really do!

‘Good night, Daku.’

‘Sweet dreams, Jan-Loic.’

‘Sleep tight , everyone.’

Luckily someone said everyone, because we are here with twenty-four fairy tale combers, in this cosy sleeping hall filled with stone tablets, books and parchment.

Tomorrow we are headed for the annual fairy tale combers gathering. With fairy tales becoming increasingly scarce we need to think about the age of a fairy tale. When does a tale becomes fairy?

Does it always have to be once upon a time or long ago? Or is it possible to start a fairy tale with not so long ago, or recently?

What do you think?

I’m not really sure about it myself. I need to sleep on it. But my gut feeling tells me that once upon a time is a long time. Maybe to long. Sometimes I get nightmares and feverish dreams, thinking about the tales I forgot whilst waiting for long ago.

‘Sleep tight!’

‘Jan-Loic, just shut up will you!’

‘Sorry!’

‘Jan-Loic, shut up!’

I better be quiet now.

Until then! Or like they say in Mangodouro: MBDKQavaTsjie Kdatta!

Jan-Loic Capricciosa
Fairytale-comber

(Ps: The key is under the mat!)

(Pps: Like me on facebook!)

https://www.facebook.com/afwezigheidsberichtenvaneensprook…/

 

Afwezigheidsberichten van een sprookjesjutter (9)

sword

De afwezigheidsberichten van mijn goede vriend en sprookjesjutter Jan-Loic Capricciosa zijn zo spannend dat ik ze hier wel moet delen!

 

afwezigheidsberichten

26 december 2018

Ahoi kinders, en ouders van kinders ook een beetje,

Ik ben er niet.

En mijn vriend, Daku, de oudste aller sprookjesjutters, is het feesten nog lang niet verleerd.

Vier dagen aan een stuk vloeide het zandwater rijkelijk, vier dagen lang aten we ons buikje rond en deden we ons te goed aan zachtgekookte steenknollen en geflambeerde zoutzuilen, met als uitsmijter een dessert van vuurwortels op een bedje van gloeiend hete kolen. Het liefst van al eet ik pizza, maar zeg nu zelf: zo een groot bord zachtgekookte steenknollen is ook best lekker.

Vier dagen lang gooiden we pas bij het ochtendgloren de maliënkolder af en trokken het zwaard.

‘GESPUIS, VOORWAAR, IK RIJG AAN DE PUNT VAN MIJN ZWAARD AL WIE IN MIJN SLAAP AAN DE SPROOKJES RAAKT.’

Ja, zo gaan wij sprookjesjutters slapen. We bulderen het drie keer zo hard we kunnen, en planten dan ons glimmend zwaard in de vloer of het plafond. Zo weten de sprookjesjatters dat er met ons niet te spotten valt.

‘t Rusten, Daku.’

‘Droom mooi, Jan-Loic.’

‘Slaap zacht, allemaal!’

Gelukkig zei iemand allemaal, want met vierentwintig sprookjesjagers zijn we hier verzameld, knus bij elkaar in de slaapzaal vol kleitabletten, boeken en perkament.

Morgen zetten we koers naar de jaarlijkse bijeenkomst van sprookjesjutters. Want nu sprookjes schaars worden, moeten we ons beraden over de leeftijd van een sprookje.

Moet een sprookje lang geleden zijn? Of mag het beginnen met onlangs, of niet zo lang geleden? Wat denken jullie?

Zelf weet ik het nog niet. Ik moet er nog een nachtje over slapen. Maar mijn gevoel zegt dat er was eens echt lang is. Misschien wel te lang. Soms krijg ik er nachtmerries van, en dan droom ik koortsig van alle sprookjes die ik inmiddels ben vergeten omdat ik moet wachten op lang geleden.

‘Slaapwel, allemaal!’

‘Jan-Loic, ik bega een ongeluk als je nog één keer slaapwel zegt!’

‘Sorry!’

‘Jan-Loic, zwijg!’

Ik denk dat ik maar beter zwijg nu.

Tot dan!

Of zoals ze in Mangodouro zeggen: MBDKQavaTsjie Kdatta!

Jan-Loic Capricciosa
Sprookjesjutter

(Ps: de sleutel ligt onder de mat!)

(Pps: zie me graag te zien op facebook!)

https://www.facebook.com/afwezigheidsberichtenvaneensprookjesjager/

 

Wortegem-Petegem: discobar Bizar zet een punt achter een werverlend 2018

bizarre

Gewiekst en onder het mom van ons eigen betaalbaar alternatief BI$AR heeft discobar Bizar afgelopen zaterdag in Wortegem-Petegem (dicht bij Rijsel) een punt gezet achter een hectisch jaar. Want ook wij moeten zo af en toe eens terug naar huis om te herbronnen, te bidden voor onze zieltjes, spijt te betuigen aan het thuisfront, de autobiografie van Michael Caine te lezen, Clint-Eastwood-gewijs te checken hoeveel koters we nu precies rondlopen hebben, te slapen in een kamer die kleiner is dan 100 vierkante meter en dergelijke meer.

En eigenlijk zouden we het bij deze mededeling willen laten, en volop genieten van het meer triviale, ware het echter niet dat sinds onze passage een venijnige roddel Wortegem-Petegem als een latex SM-pak in een gemene en verstikkende wurggreep heeft.

Hoe slaagt de voorzitter van het armlastige feestcomité er al voor de derde keer in slechts enkele jaren tijd in om het legendarische Discobar Bizar te strikken? Dit terwijl de rest van Vlaanderen in de kou blijft staan. De vraag stellen alleen getuigt van een ongekende kwaadwilligheid, want het is genoegzaam bekend dat Discobar Bizar nooit de details van financiële afspraken onthult! Discretie is ons motto!

Dit gezegd zijnde hebben we wel nog een vraag voor de vele aanwezigen van afgelopen zaterdag:

Kunnen jullie alsjeblief drie keer naar onderstaande boodschap van de sponsors luisteren, want in het feestgedruis zijn we ze drie keer vergeten te vernoemen terwijl we dit contractueel verplicht waren :

Volg onderstaande link voor een woordje van de sponsors

 

bizar early days

picture: Discobar Bizar archives

 

 

 

 

Shakespeare controversy: Why I need to be a Stratfordian against all odds.

shakespeare

A recent visit to the Pupop Globe in Sydney revived my interest in the sheer genius playwright: William Shakespeare. And in pursuing that interest I only just recently became aware of the so-called Shakespeare authorship question or controversy.

An ongoing debat on who wrote Shakespeare. The man from Stratford-upon-Avon or someone else. Someone smarter, someone more erudite, someone more educated. Not that one of my English teachers ever bothered to point out that many a question had been raised about the authorship . I guess they were Stratfordians, firm believers in the  son of illiterate parents.

Surely they couldn’t have been Anti-Stratfordians, Baconians, Oxfordians, or any other ian, or they would at least have raised the Shakespeare authorship question as an afterthought.

Fairly new to that question I have already come to believe that the Oxfordians make a most compelling case. Although there remains a lot to be said for Bacon and Christopher Marlowe  as well as possible authorship candidates. A smart Stratfordian  should at the very least admit that William Shakespeare must have had a few collaborators with whom he wrote so many wonderful things, collaborators that nurtured his talent. Connoisseurs that recognized William Shakespeare had what it took to become larger than life. Maybe even someone who understood what he dreamed up  and wrote it down .

But I’m not a smart Stratfordian. I’m just me.

And let’s face it, reflecting on the evidence, however well presented and argumented, all the Anti-Stratfordians have only one thing in common: they desperately want to prove to the world that a man from humble beginnings and little education could never have written Shakespeare. No way!  It is the backbone of their arguments. Such genius must have sprouted from the brilliant mind of someone more upper class, someone more aristocratic. At the very least someone highly educated.

And me being just me, and contrary to the evidence, I’m just gonna keep believing that the son of a glover from Stratford-upon-Avon was indeed capable beautiful things.

And maybe, looking back on things, that is the reason why my English teachers never talked about the controversy in the classroom: they just wanted us to believe that each and every one of us was capable of  extraordinary things,  no matter who we were or where we came from.