Afwezigheidsberichten van een sprookjesjager (3)

 

camper

De afwezigheidsberichten van mijn goede vriend en sprookjesjutter Jan-Loic Capricciosa zijn zo spannend dat ik ze hier wel moet delen!

afwezigheidsberichten

22 augustus,
Vrienden,

Maar Jan-Loic, wat is er dan gebeurd met de draak? Leeft hij nog? Heb je water in zijn muil gegoten?  Heb je hem aan je zwaard gespiest?

Heb je een selfie gemaak? Je hebt toch wel een selfie gemaakt? Kom ons niet vertellen dat je geen selfie hebt gemaakt!

Alsof ik zomaar, in het heetst van de strijd, een selfiestick uit de mouw te schudden heb!

Was het een Perzische of Japanse draak? Een Gotlandse of een Hettitische?

Alsof ik hem dat maar even te vragen had!

Of was het misschien een gewone Europese draak?

Alsof die Europese draken toch maar heel gewoontjes zijn.

Jan-Loic dit! Jan-Loic dat!

Jullie zijn wel erg tuk op details. Blijkbaar volstaat het niet dat ik miraculeus een heikele ontmoeting met een vuurspuwende draak overleefde. Alsof draken overleven de normaalste zaak ter wereld is.

Vrienden, hoe kan ik me concentreren op sprookjes jutten, als jullie me de oren van mijn kop blijven zagen?

Kijk, ik spreek het volgende met jullie af: ik zal even uitleggen hoe ik de draak te slim af was en jullie stoppen met zeuren, zodat ik op mijn dooie gemak verder sprookjes kan jutten.

Ik zat daar dus als een muis in de val, in die donkere gangen van een verlaten goudmijn, en moest dringend plassen. Ik dacht diep na over een plan. Mijn hersenen kraakten en piepten als een versleten zeepkist. Mijn ogen draaiden in het rond. En mijn oren flapperden als een vleermuis. Zo diep dacht ik na.

Maar ik bedacht niets. Helemaal niets. Ik schudde een selfie-stick uit mijn rugzak, hing er een propere onderbroek aan en begaf me met een bang hartje naar de uitgang. Nog voor ik er aankwam riep ik het al uit: “Wapenstilstand! Wapenstilstand? Wapenstilstand!?”

“Wat?” vroeg de draak: “Ben je helemaal gek geworden? Zichzelf respecterende draken doen daar niet aan. Dus ik denk er niet aan!”

Uit elk oor steeg een rookpluim op. Zo ongenegen was hij het voorstel.

“Maar ik moet plassen,” zei ik toen ik aan de uitgang was.

“Ah zo, meneerke moet plassen,” snauwde de draak me toe: “Had dat dan toch meteen gezegd! Plassen is altijd een uitzondering!”

De draak ging akkoord met twee minuten wapenstilstand. Twee, en geen seconde meer!

Ik probeerde er drie van te maken. Hij schudde misnoegd het hoofd.

“Oké dan,” zei ik: “Maar niet kijken!”

De draak wendde de blik af en hield zijn rechterpoot voor zijn ogen.

“Kijk, ik zie niets.”

Ik haastte me naar een boom en riep nog één keer:”Jamaar, niet kijken, hé.”

Toen maakte ik me snel uit de voeten. Nooit rende ik sneller. Ik wist niet eens dat ik zo snel kon lopen. Mijn schoenzolen ruiken nu nog een beetje naar verbrand rubber.

Ziezo, vrienden, dat was het.  Ik kan nu verder sprookjes jutten. Jullie e-mails zal ik pas veel later beantwoorden, want ik ben er niet.

 

Tot dan! Of zoals ze in Mangodouro zeggen: MBDKQavaTsjie Kdatta!

 

Jan-Loic Capricciosa
Sprookjesjutter

(Ps: de sleutel ligt onder de mat!)

(Pps: zie me graag te zien op facebook.)

https://www.facebook.com/afwezigheidsberichtenvaneensprook…/

 

Advertisements

2 thoughts on “Afwezigheidsberichten van een sprookjesjager (3)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: