Harry, gewoon Harry (Deel 15) (willekeurige variant op een parabel)

kelder

In het holst van de nacht klautert Harry de trap op. Hij heeft honger als een paard.

We kunnen wat volgt op verschillende manieren beschrijven. In uren. In promille. Harry is zo zat als een patat en heeft zich vast te houden aan de trapleuning. Hij weet dat hij achterover valt als hij loslaat. In liedjes. Honderd drieëntachtig liedjes wurmen zich een weg in het gehoor. Sommige zetten hem aan tot dansen. Andere zingt hij luidkeels mee. Naar nog andere luistert hij stil en weemoedig.

Misschien opteren we hier best voor een  beschrijving in euro’s. Hoewel. Alleen al de flessen Montrachet Grand Cru die Harry in zijn botten sloeg vertegenwoordigden een fortuin van verschillende duizenden euro’s. Zo ook verschillende flessen Roumier Musigny Grand Cru. Waardoor we ook bij deze wijze van beschrijven in benaderingen blijven steken.

Zo af en toe komt Harry naar boven. Eerst om de frigo leeg te roven. Nadien de diepvries. Nog later de eetwaren in blik en brik uit een kast in de berging. Dan gaat het telkens weer richting kelder, om er opnieuw een fortuin te zuipen. Hij schaamt zich daarover, en kriebelt op de kalender in de keuken: goedkope wijn kopen.

Later zal hij die zin proberen ontcijferen en begot niet meer weten wat daar staat en waar het kattengeschrift op slaat.

Eens ook de berging leeg getroost hij zich zelfs niet meer de moeite om naar boven te komen. En als de Ipod voor Old Red Eyes Is Back kiest drukt Harry op repeat en zingt hij uit volle borst mee. Urenlang. Hij beseft dat het zielig oogt, maar er is geen weg terug.

Ergens in zijn achterhoofd zeurt het. Zich bezuipen, zich haast letterlijk verzuipen in de kelder, het is geen afscheid dat bij hem past. Hij had zich zijn einde anders voorgesteld. Niet per se vrolijker, maar iets dat meer past bij de man die hij was. Hoe hij echter probeert, geen enkel vooruitzicht, geen enkele gedachte geven hem kracht om zich een weg uit de ellende te banen. Daarboven wacht hem niks.  Niks om naar uit te zien. Harry opent nog een fles. Vosne Romanée Premier Cru en zet ze gulzig aan zijn lippen, als een fles water na een lange fietstocht.

ga door naar deel 16

terug naar deel 14

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

2 thoughts on “Harry, gewoon Harry (Deel 15) (willekeurige variant op een parabel)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s