Harry, gewoon Harry (Deel 8) (willekeurige variant op een parabel)

gebroken

Harry sluit het raam, wrijft wat spuug in de handpalmen en duwt daar zijn haar mee plat. Hij knoopt zijn kamerjas strak, haalt diep adem en sloft naar beneden. ‘Allez, het is dan toch nog geen woensdag,’ oordeelt hij.

Let er eens op, de volgende keer dat je in een gebroken glas trapt: het besef komt altijd eerst. Terwijl het glas zich pisnijdig weg kerft  doorheen eelt, vlees en pezen. Tergend traag gebeurt dat, en doorgaans in vaststellende wijs. Zo ook bij Harry. ‘Ha, ja, daar heb je het glas dat ik kwijt was vannacht.’  

Nadien pas komt de pijn op bezoek.  In scheuten. Onzalig klauwend naar het hart.

“Auch. Aai. Ajaj.”

Let ook hier op: het ergste moet dan meestal nog komen. Altijd zit de scherf te diep om ze zomaar te grijpen. Dat zou al te handig zijn, en zo zit het leven nu eenmaal niet in elkaar. Altijd is het poken en koteren. Altijd weer laat de scherf zich net niet vastpakken. En eerder dan ze er uit te halen drijf je de scherf dieper en dieper in het vlees. Hinkend op één been en inmiddels misselijk van pijn vind Harry in de badkamer ten lange leste een pincet.

Ok dan, hier gaaaaaaaaauw we! Vedomme, verdomme, verdomme.’

Pling klinkt de scherf op het porselein van de wasbak. De vloer lijkt inmiddels een plaats delict. En beneden heeft de wijkagent er schoon genoeg van.

Bong. Bong. Bong. Bong. Bong. Bong.

“Doe open. Politie!”

“Ik kom aaaaaf!” Trekkebenend en kermend van pijn rept Harry zich naar beneden.

Elke pas van zijn gehavende voet laat een bloedvlek achter. En ook als hij contact met de vloer mijdt, trekt het bloed toch nog fijne Pollock-achtige  slierten .

Bong. Bong. Bong.

“Ik kom! Ik kom! Ik ben er.”

Met de kracht van een buffel, en omgekeerd evenredig met wat zijn bierbuikje doet vermoeden, trekt wijkagent Ward Harry weg uit het deurgat. Met één enkele bruuske beweging werpt hij hem op de grond. “Blijf liggen en beweeg niet! Ik kom terug als de kust veilig is.”

“Maar de kust is veilig,” claimt Harry. Agent Ward hoort hem niet en is al binnen. Wapen in de aanslag. Behoedzaam en zelfzeker pas na pas.

terug naar deel  7

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

5 thoughts on “Harry, gewoon Harry (Deel 8) (willekeurige variant op een parabel)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s