Harry, gewoon Harry (Deel 4) (willekeurige variant op een parabel)

 

hospitaal

Op zondag duwt Harry zijn karretje met lees- en luisterboeken door de ziekenhuisgangen. Er is veel vraag naar luisterboeken. Harry maakt er notitie van, op een blauwe post-it die hij op het dashboard van zijn wagen hangt. Nieuwe luisterboeken. Veel. Enkele mp3-spelers. 

Daaronder hangt een gele post-it.

Huis aan zee. 

Hij moet daar dringend nog eens heen. Om te zien of het er nog een beetje ordentelijk bijligt voor de verkoop. En om na te gaan welke herinneringen hij er nog heeft weg te halen. ‘Misschien zitten er krakers in,’ denkt hij bij zich zelf. Hij geniet stiekem van die gedachte, en kan een monkellach amper onderdrukken  ‘Dat zou wat zijn, krakers! In Knokke. Zalig. Briljant.’ 

Nadien trekt zijn aangezicht weer somber. Hij wil er niet naartoe. Liefst van al wil hij vergeten dat het huis er staat. Wat hem betreft mag het opgeslokt worden door de zee. Harry, stuurt zijn wagen naar de kant van de weg, en bonkt zijn voorhoofd een keer of drie tegen het stuur. Hij barst in tranen uit, en bonkt, nu met het volledige aangezicht, nog een keer of drie tegen het stuur. Uit elk neusgat loopt een lijntje bloed.

Zo gaat het steeds. Soms lijkt het er héél even op alsof het beter gaat met Harry, alsof het gaat lukken, alsof hij eindelijk weer zijn draai schijnt te vinden, maar dan stuurt één onbewaakte gedachte hem terug naar af…

‘Onze Tim werd ook opgeslokt door de zee.’

Het is nog steeds een ondraaglijke gedachte. Het kost Harry nog enkele bonken op het het stuur en veel aanmoedigend gevezel, alvorens hij zichzelf bij elkaar kan rapen. Rijden lukt niet meer. Zijn ogen staan bloeddoorlopen, blauw en gezwollen. ‘Herpak je toch gewoon, Harry. Verman je.’

Harry plukt de post-its van het dashboard en belt een taxi.

De opgeschrikte taxi-chauffeur vraagt of hij Harry toch niet beter naar een ziekenhuis of een dokter brengt. Dat moet niet van Harry, en hij wuift het aanbod weg: “Neen, hoor, ik kan wel tegen een stootje.”

Thuis schrijft Harry snel nog wat zaken op de kalender. Hij verfrommelt de post-its en gaat slapen. Hij droomt heerlijk van krakers in zijn huis.

klik hier voor deel 5

terug naar deel 3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

4 thoughts on “Harry, gewoon Harry (Deel 4) (willekeurige variant op een parabel)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s