Harry, gewoon Harry (Deel 1) (willekeurige variant op een parabel)

park

Harry zit gewoon wat te zitten op een bank in het park. Hij is niet oud, maar oogt het wel. Hij zit daar  vaker op dat bankje gewoon wat te zitten.

Niet dat hij daar graag zit, maar de plek staat hem goed. Elke dag hier lijkt op foto van de dag ervoor met voorbijglijdende seizoenen als achtergrond. Harry denkt daar even over na, en vraagt zich af of hij daar vroeger niet vaker had moeten zitten om de tijd te bezweren. Wat meer in balans met de dingen.

Naast hem op de bank: een plastic zak van kantoorwaren Buro-Verso, alwaar een mens  moet zijn voor kwaliteit en voor service. Het staat zo op de zak en het is waar. Gustaaf,  steevast met leesbril op het puntje van zijn neus, net zoals zijn vader daarvoor en die zijn vader daarvoor, weet altijd precies wat een mens zoekt. In de zak zitten een nietjespistool en een lamineermachine, precies wat Harry zocht.

Harry graait in de zak en bekijkt de rekening. 

Kantoorartikel divers 19,99 euro.

Kantoorartikel divers: 60,49.

Totaal: 80,48.

‘Dat valt nogal mee,’ denkt Harry, en hij vouwt de rekening op zodat deze in zijn portefeuille past.

Harry glimlacht wanneer hij zijn cognac-kleurige portefeuille opent. Vanachter een plastic raampje kijken zoonlief Tim en vrouwlief Samia hem in de ogen. Tussen hen in maakt Max, met een stok in zijn mond, speelse sprongetjes op zijn achterste poten.

“Dag meneer,” groet iemand vanonder een gedeukte hoed. De kraag opgetrokken tegen de gure wind. Een andere sombere ziel heeft ook de weg gevonden naar deze verloren uithoek van het park . Het gebeurt nog dat mensen dwalen.

Zeg maar gewoon Harry,‘ denkt Harry.

Hij pakt de plastic zak op zijn schoot, en blijft nog even zitten alsof hij moed bijeenraapt. Ten lange leste jagen de kil hijgende wind en ijskoude klompvoeten hem  naar huis.

Thuis slaat Harry zichzelf tegen het voorhoofd, en hij zet de zak neer op de keukentafel. Op de kalender schrijft hij in het vakje voor morgen: Niet vergeten! Nietjes kopen en lamineerhoezen. A4.

Hoe kan ik zo vergeetachtig zijn,’ vraagt hij zich af.

Harry eet een boterham met kaas. De tafel lijkt ellendig groot. Hij kijkt wat televisie en gaat slapen. Ook het bed lijkt ellendig groot. De gang eindeloos. Het plafond veel te hoog.

klik hier voor deel 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

4 thoughts on “Harry, gewoon Harry (Deel 1) (willekeurige variant op een parabel)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s