Zaterdagblues: bieden op herinneringen

 bassie__adriaanIkke, Jan Loic ‘d Alosta van Discobar Bizar, zit met een enorme leegte. En ik heb urenlang getwijfeld over deze post en de bijbehorende vraag. Want het is onkies wat ik van jullie ga vragen. Ongehoord en misschien een tikkeltje wereldvreemd. Maar doe ik het niet dan blijf ik achter met een gapende leegte. Voor eeuwig en altijd speelbal van dat ene verlangen.

Het zit namelijk zo.

De vraag is misschien onkies, omdat ik in een landje leef waar elke dag, dag na dag, mensen sterven van armoede. Je zou dat op het eerste zicht niet zo zeggen. We steken dat wel goed weg allemaal. Want armoede is een beschamende bezigheid.  Slechts zelden zie je dan ook een uitgemergeld lichaam op de rand van de straat. Hier zie je vooral opgeleefde lichamen. Soms wat opgezwollen ogend door een onevenwichtig dieet. En slechts sporadisch ter plekke doodvallend van honger.

Het sterven gebeurt subtieler en met het stempel van een natuulijke dood. En inderdaad, als je er eens over nadenkt, je sterft een heel erg natuurlijke dood als je niet langer beroep kunt doen op essentiële gezondheidszorg. Een beetje sneller dan voorzien misschien, maar al met al behoorlijk naturel. Je sterft een natuurlijke dood als de schimmels op de muren van een onderkomen en krakkemikkig huis zich stiekem een weg banen naar je longen.

Ik wil maar zeggen. Er zijn leegtes en leegtes. En het hebben over mijn ogenschijnlijk oppervlakkig gemis : het zou niet mogen. Echt, het zou echt niet mogen zijn.

Of wel? Waarom zou het echt niet mogen zijn in een land dat bij monde van de minister heeft beslist dat  armoede en bittere ellende iets is dat je over jezelf afroept? Zelfs onze minister van armoede is in de echte zin van het woord een minister van armoede en zegt het zonder veel schroom of tegenkanting zo ongeveer letterlijk .“We zijn een land van kansen die je moet grijpen, en grijp je die niet: eigen schuld dikke bult. Nana nana nena!”

En dat die kansen naarmate je afdaalt op de maatschappelijke ladder wel heel erg schaars worden en heel diep onder de grond verborgen lijken te liggen, dat lijkt een bijkomstigheid die er verder weinig toe doet. Niet? Het maakt de schattenjacht en de zoektocht naar een menswaardig bestaan alleen maar spannender. De inzet hoger. Kortom: we moeten daar niet dom over doen: ‘t Is toch tof, dat voortdurende spitten, ploeteren en ploegen in een aftands en uitgewoond lijf, als je er met de juiste ingesteldheid aan begint.  Deprivation Island.

Ik wou maar aantonen dat ik het misschien wel mag hebben over mijn leegte .Wat zou ik me nog langer schamen over enige luxe? Ge moest eens weten weten hoe moeilijk het soms wel is dat bevoorrechte leventje dat ik mag leven.

Zonder schroom over naar die leegte dus. Tot vrijdag wist ik zelfs niet eens dat ze er was. Ik rommelde maar wat aan. Zalig onwetend. Maar als een razende graafmachine kwam het dus binnen, dat  verlangen, dat er misschien onderbewust al langer was, maar nu plots een bestemming kreeg. Een doel.

Bassie en Adriaan, mijn goedlachse vrienden van toen, zomaar te koop op het internet: hun auto en caravan. 

En bang, ik wist het meteen : die moet ik hebben. Ik moet en zal die hebben. Ze mogen bieden wat ze willen, ik bied meer. Mijn god ik bied meer en meer en meer. En als het moet nog een beetje meer. Alleen zo krijg ik deze leegte gevuld.

‘t Is dat ik wou vragen aan jullie: stop, alsjeblief, met bieden, want ik bied meer.

En denk vooral niet dat ik een lichtzinnig onmens ben, denk nu niet dat gedachte om het geld aan de armen te doneren heus niet even door mijn hoofd flitste. Een volle seconde ofzo speelde ik met die gedachte, en toen stapte ik er snel van af, want, zeg nu zelf die armen ook: ze hebben al zoveel kansen niet gegrepen. Waarom zou het deze keer anders zijn?

Ik voel gewoon dat ik niet meer leeg zal zijn met die auto en die caravan van Bassie en Adriaan, maar was toch ook al aan het denken -vooruitziend als ik ben-dat ik me misschien beter nu al te wapenen heb voor eventuele nieuwe leegtes. Vandaar, geven jullie me een seintje als jullie volgende items ergens te koop zien?

In volgorde van potentiële leegte:

1) De boksring van de grote Meneer Kaktus

2) Het ei van Mork en Mindy (liefst met intact ruimtepak)

3) De Freggelgrot

4) Het kasteel van Liegebeest

En vergeet niet: de kansen liggen voor het grijpen, maar van mij mag je gerust beginnen met deze kans om mij blij te maken. Onzen-Lieven-Heer zal het jullie lonen.

Advertisements

5 thoughts on “Zaterdagblues: bieden op herinneringen

  1. De kansen liggen voor het grijpen zei madame Zuhal Demir, en ze wreef onbewust over het sjaaltje van haar vader, dat ze voor de gelegenheid rond haar pols had gewikkeld. Hoe durft ze, vroeg ik me af? Zoiets te zeggen in het openbaar, tegen zovele mensen die (bijna) geen uitweg meer zien, en toch verder ploeteren in de hoop één van die vele kansen tegen te komen. Empathie mevrouw Demir, en begrip voor het feit dat niet iedereen in dit leven gelijke kansen krijgt, dat zou u sieren.

    Like

  2. Hey DB,

    Thank you for your heartfelt posting and sensitivity towards those who may be unable to help themselves to opportunities voiced by their Governments in lip disservice to its people.

    I thought the following line came alive in my mind, ‘death as the mold on the walls of a shelter and creaky house secret a way into your lungs.’ I work within the Welfare sector, a rank and file employee am I, assisting with the provision of Welfare Benefits. It is a tale of two cities: those that have not and those that decide what they are fairly ‘entitled’ to. How I have come to loathe the phrase ‘fair entitlement’ almost as much as I have phraseology used by the despairing sick and tired, and those suffering pain or cold at the woeful whim of a Government’s best wishes.

    Namaste 🙂

    DN

    ~ Own Fault ~

    The soulless poverty of impoverished Ministers.
    Fills me with the urge to defecate.
    If only my impoverished body had eaten any food to pass.
    By God I’d go ape-shit then!
    ~
    Said the Minister for Poverty.
    “We are a country of opportunities you must grab.”
    Grab, grasp, exploit and capitalise for oneself.
    “Opportunities,” he said that, “grab you who do not.”
    Grab them with gutless greed and ghoulish guile.
    Or grasp them to exploit for yourself.
    It’s your “own fault,” continued the Minister.
    Not the deficient policies of Government.
    Or indeed their evil propensity for power wealth and privilege.
    We provide opportunities for those impoverished.
    He paused without grace his banquet of flies and fries.
    And continued to masticate on his mouthful of lies.
    ~

    May all our unrightfully dishonourable members of Government sleep well and righteously with their full stomachs, soulless poverty and heartless guilt.

    Nos da.

    Namaste 🙂

    DN

    Like

  3. Hey DB,

    The people of Earth are waking to the long dawn of a brave New World. They will speak for those who have almost no voice. It is only a matter of time.

    Compassion and Love are already in the heart of all Gaia’s children, even those unwittingly poisoned by capitalist driven philosophies and capitalist funded policies.

    I do not prescribe to any political allegiance. But I am not apolitical. If the people have no interest in how authorities impose policy and political agendas on our life then perhaps those people are themselves complicit by saying little and/or doing nothing to progress civilisation to its next level. You already have a voice being listened to when speaking loudly. Imagine who would hear you if you shouted even louder?

    Thank you for your reply DB. I trust your week is swell in the well of pure Love.

    Take care my friend.

    Namaste 🙂

    DN

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s