Discobar Bizar kansloos uitgeschakeld in erotische schrijfwedstrijd!

Jan-Loic ‘d Alosta, de huisschrijver van Discobar Bizar, werd zopas kansloos uitgeschakeld voor de erotische schrijfwedstrijd (400 tot 600 woorden) DeBuren hebben rode oren: georganiseerd door vpro, canvas en deBuren.

Meer nog, erger nog, zelfs een plek op de -nochtans 15 namen lange- longlist zat er helemaal niet in.

Om maar te zeggen Jan-Loic stelde alweer danig teleur, en tekende andermaal present voor een bijzondere en onwaarschijnlijke wanprestatie.. 

Lees hieronder zelf het krakkemikkig taalbouwsel waarmee Jan-Loic zichzelf belachelijk maakte en Discobar Bizar voor schut zette. 

Klatergoud
Meer nog dan diep beschaamd en rood rond de wangen maakte het haar poesje nat. Het gemak waarmee ze meneer Franssen, haar overbuur, keer op keer kon lokken. Meer nog dan zomaar een beetje nat gaf het haar een gevoel van macht. Een dierlijk verlangen naar ruwe rusteloos verkennende handen op haar melkwitte huid. Soms had ze het gevoel overdag al haast te kunnen komen. Zomaar, gewoon bij het gedacht.
Maar doorgaans hield ze niet zo van overhaast komen. Liever nog wachtte ze vol ongeduld op het vallen van de nacht. Daarvoor eerst van lieverlede het verlangen koesterend en proevend, in een plagend en heerlijk naar lavendel geurend bad.
Zo op het eerste zicht een beetje onverschillig gooide ze de draperieën van de slaapkamer in één ruk open. Haar signaal dat meneer Fransen mocht komen.

Althans, onverschillig is hoe ze hoopte dat het er zou uitzien, want ze had haar lichaam inmiddels al een keer te vaak ten grabbel gegooid om nog langer te veinzen dat ze geschrokken was van de man aan de andere kant van de straat.
Een slipje van paarse kant en de zachtgele gloed van het nachtlampje lieten meneer Franssen weten dat er nog veel meer was om bij weg te dromen, en dat ze zich gewillig zou plooien.
Daar was de hij al. Hij liet niet graag op zich wachten. En dat vond zij wel goed zo.Week als was, en al een beetje nat, vleide ze zich neer op het bed.
Zelfzeker gleed zijn hand in haar slipje.
En daarna opende ze zich voor zoveel meer. Onuitspreekbare dingen. Meneer Franssen had haar stevig, haast bruut in zijn macht, maar hij deed toch precies wat zij dacht, tot ze schokschouderend en ingehouden kreunend kwam op zijn tong. Haar bekken gespannen en ontspannen. Met haar handen drukte ze de handen van Meneer Franssen op haar buik, zodat ze zeker was dat hij kon voelen hoe waanzinnig fijn de ontlading wel niet was. Zodat hij zelf kon voelen hoe ze genoot van hem in haar, en alles wat ze deelden onder het deken van een stiekeme nacht.
En dan -zo ging het steeds, zo had het steeds te gaan- wist meneer Franssen dat hij stillaan terug te keren had. Nog een mintuutje lag ze daar zo. Niet langer hongerig, maar ingetogen. Beeldschoon. Gestild. Verstild als een beeld van Italiaans marmer. Dan stond ze op en gooide een schalks kushandje naar de overkant. Haast tergend traag trok ze haar slipje op en de draperieën onherroepelijk dicht.
Tot morgen, meneer Franssen.
Tot morgen, lieve mooie mevrouw Jansens.

 

 

Advertisements

2 thoughts on “Discobar Bizar kansloos uitgeschakeld in erotische schrijfwedstrijd!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s